
Magistraal
De huisvesting? Die begon bij een stel containers uit het Ebbingekwartier. Eerder nog een kinderdagverblijf, nu verplaatst naar Zernike en uitgebreid met nóg meer containers. Praktisch, hergebruikt, no-nonsense.
Maar eerlijk is eerlijk: die containers hadden al een leven achter de rug. En dat zag je. Verlepte units, sporen van gebruik, meer “net niet” dan “next big thing”. Rauw mag. Karakter ook. Maar dit vroeg om een upgrade.
Want Start-up City moet voelen als een startblok. Scherp. Energiek. Een plek die zegt: hier gebeurt iets. Die jonge ondernemers aantrekt nog vóór ze binnen zijn. De locatie zat al goed. De ambitie ook. Nu het gebouw nog laten aansluiten bij die drive.
We wilden het stoer. Onmiskenbaar. Iets dat opvalt tussen al het architectonische geweld op de Zernike Campus. En dat is geen makkelijke opgave met zo’n containerkolos, ingeklemd tussen zorgvuldig uitgedachte hoogstandjes.
Maar waar architectuur vaak fluistert, mochten wij hier schreeuwen. En dat hebben we gedaan.
De containers gaven ons alle ruimte om los te gaan. Grote quotes. Duidelijke statements. Visuele tikken in je gezicht. We zijn aan de slag gegaan met makers, kunstenaars en andere vakidioten die snappen dat je soms niet subtiel moet zijn, maar raak. Geen brave gevel. Geen veilige keuzes. Eem wat anders..
Het moest voelen als Start-up City zelf: eigenwijs, energiek en een tikje brutaal. Een gebouw dat je niet negeert. Dat je ziet. Dat iets zegt. Nog vóór je binnen bent.
Het industriële karakter is uitvergroot en ingezet als canvas. Grote typografie. Keiharde statements. Kunst die niet netjes binnen de lijntjes kleurt.
Quotes als Another point of view knallen van de gevels. Grote denkers verschijnen als graffiti op de muren. Ingewikkelde formules slingeren over het staal. Zebra’s, iconen en een incidentele vreemde vogel duiken op. Alles door elkaar, maar nooit toevallig. Het gebouw voelt meer als een open schetsboek dan als vastgoed.
Jaren later is Start-up City nog steeds een begrip op de Zernike Campus. Niet omdat het zo gewoon is, maar omdat het durfde af te wijken. Voor velen was het de eerste plek waar ze hun idee serieus namen, en waar een carrière werd afgetrapt voordat iemand precies wist waar die zou eindigen.
Precies zoals het gebouw zelf. Nooit af. Wel begonnen.
De huisvesting? Die begon bij een stel containers uit het Ebbingekwartier. Eerder nog een kinderdagverblijf, nu verplaatst naar Zernike en uitgebreid met nóg meer containers. Praktisch, hergebruikt, no-nonsense.
Maar eerlijk is eerlijk: die containers hadden al een leven achter de rug. En dat zag je. Verlepte units, sporen van gebruik, meer “net niet” dan “next big thing”. Rauw mag. Karakter ook. Maar dit vroeg om een upgrade.
Want Start-up City moet voelen als een startblok. Scherp. Energiek. Een plek die zegt: hier gebeurt iets. Die jonge ondernemers aantrekt nog vóór ze binnen zijn. De locatie zat al goed. De ambitie ook. Nu het gebouw nog laten aansluiten bij die drive.
We wilden het stoer. Onmiskenbaar. Iets dat opvalt tussen al het architectonische geweld op de Zernike Campus. En dat is geen makkelijke opgave met zo’n containerkolos, ingeklemd tussen zorgvuldig uitgedachte hoogstandjes.
Maar waar architectuur vaak fluistert, mochten wij hier schreeuwen. En dat hebben we gedaan.
De containers gaven ons alle ruimte om los te gaan. Grote quotes. Duidelijke statements. Visuele tikken in je gezicht. We zijn aan de slag gegaan met makers, kunstenaars en andere vakidioten die snappen dat je soms niet subtiel moet zijn, maar raak. Geen brave gevel. Geen veilige keuzes. Eem wat anders..
Het moest voelen als Start-up City zelf: eigenwijs, energiek en een tikje brutaal. Een gebouw dat je niet negeert. Dat je ziet. Dat iets zegt. Nog vóór je binnen bent.
Het industriële karakter is uitvergroot en ingezet als canvas. Grote typografie. Keiharde statements. Kunst die niet netjes binnen de lijntjes kleurt.
Quotes als Another point of view knallen van de gevels. Grote denkers verschijnen als graffiti op de muren. Ingewikkelde formules slingeren over het staal. Zebra’s, iconen en een incidentele vreemde vogel duiken op. Alles door elkaar, maar nooit toevallig. Het gebouw voelt meer als een open schetsboek dan als vastgoed.
Jaren later is Start-up City nog steeds een begrip op de Zernike Campus. Niet omdat het zo gewoon is, maar omdat het durfde af te wijken. Voor velen was het de eerste plek waar ze hun idee serieus namen, en waar een carrière werd afgetrapt voordat iemand precies wist waar die zou eindigen.
Precies zoals het gebouw zelf. Nooit af. Wel begonnen.
🩸Sleurend aan zijn ziekenhuisbed vraagt Ali voorbijgangers om hem te helpen, want niets doen is geen optie! Als mensen hem eenmaal helpen gaat hij het gesprek aan „Denkt u weleens na over hoe de zorg er over een paar jaar uit kan zien en of u daar nog wel terecht kunt?”, vraagt hij. Aan het bed hebben we microfoons vastgemaakt en er lopen meerdere cameramannen om het bed heen om de gesprekken te filmen. Naast de binnenstad van Groningen, gingen we ook naar Winschoten om daar aandacht te vragen.
Door met het ziekenhuisbed door de centra te rijden wilden we met deze guerrilla actie aandacht voor de snel verslechterende staat van de zorg en algemene gezondheid van veel bewoners creëren. De vraag wordt namelijk steeds groter, maar de capaciteit groeit niet genoeg mee. Daarnaast is het vooruitzicht door o.a. vergrijzing en het toenemend aantal inwoners met overgewicht in de provincie niet best. Het risico is dat mensen die hulp nodig hebben, die op een gegeven moment niet meer kunnen krijgen.
De actie werd een succes! Vele indrukwekkende gesprekken zijn gevoerd en het werd breed opgepakt door diverse media.
Check gezondgroningen.nl voor meer informatie.
🩸Sleurend aan zijn ziekenhuisbed vraagt Ali voorbijgangers om hem te helpen, want niets doen is geen optie! Als mensen hem eenmaal helpen gaat hij het gesprek aan „Denkt u weleens na over hoe de zorg er over een paar jaar uit kan zien en of u daar nog wel terecht kunt?”, vraagt hij. Aan het bed hebben we microfoons vastgemaakt en er lopen meerdere cameramannen om het bed heen om de gesprekken te filmen. Naast de binnenstad van Groningen, gingen we ook naar Winschoten om daar aandacht te vragen.
Door met het ziekenhuisbed door de centra te rijden wilden we met deze guerrilla actie aandacht voor de snel verslechterende staat van de zorg en algemene gezondheid van veel bewoners creëren. De vraag wordt namelijk steeds groter, maar de capaciteit groeit niet genoeg mee. Daarnaast is het vooruitzicht door o.a. vergrijzing en het toenemend aantal inwoners met overgewicht in de provincie niet best. Het risico is dat mensen die hulp nodig hebben, die op een gegeven moment niet meer kunnen krijgen.
De actie werd een succes! Vele indrukwekkende gesprekken zijn gevoerd en het werd breed opgepakt door diverse media.
Check gezondgroningen.nl voor meer informatie.
Exhibitions, cinema, library, food & drinks, tourist shop and events. The Forum is the place to be in Groningen city centre. The most spectacular building is finally open! Studio Plakband created the openings campaign named “Open For”. Because it’s open for everyone, for creatives, for studynerds, for a fun conversation, for food or for beer. We filmed en photographed famous Dutch people and famous people from Groningen to created the special content for Forum Groningen. It was a great project with a lot of creative freedom and really a blast to work with a great team of photographers and moviemakers.
Photograper: Pepijn van den Broeke
Moviemaker: Joshua Maldonado
Exhibitions, cinema, library, food & drinks, tourist shop and events. The Forum is the place to be in Groningen city centre. The most spectacular building is finally open! Studio Plakband created the openings campaign named “Open For”. Because it’s open for everyone, for creatives, for studynerds, for a fun conversation, for food or for beer. We filmed en photographed famous Dutch people and famous people from Groningen to created the special content for Forum Groningen. It was a great project with a lot of creative freedom and really a blast to work with a great team of photographers and moviemakers.
Photograper: Pepijn van den Broeke
Moviemaker: Joshua Maldonado